Çocuklarımızın Gözünden Teknolojinin Eksikleri

Geçtiğimiz haftalarda 1. ve 2. sınıfa giden öğrencilerden oluşan yaklaşık 150 öğrenciyle ufak bir çalışma yaptım. Sonuçları beni de çok şaşırttı.

İlk olarak öğrencilerime birer boş kağıt verdim. “Kendi istedikleri bir teknolojik alet” tasarlamalarını istedim. Başka kağıt haklarının olmadığını vurguladım. İyice düşünmelerini, detayları görmelerini ve sonra diledikleri kalemi, boyayı alarak tasarımlarını kağıda dökmelerini istedim.

Tasarımları dersin sonunda topladım. Bir hafta sonra tekrar dağıttım ve sunumunu yapmalarını istedim. Aşağıda, bu süreçteki gözlemlerimi paylaştım.

Öğrenci İzlenimlerim

  • “Aklıma bir şey gelmiyor, yapmak istemiyorum.” diyen neredeyse hiç kimse yoktu. Herkes hayalini kurduğu ürünün açlığını çekiyor olacak ki, hemen kağıda dökmek istedi.
  • Eşyalarını paylaşmak istemeyenlerin sayısı azaldı. Bunun sebebinin; yaptıkları işe, kullandıkları gereçlerden daha fazla önem vermeleri olabileceğini düşündüm.
  • “Çok sessiz, derse katılmıyor” dediğim öğrencilerin kendi tasarımlarını alıp arkadaşlarının önüne çıktıktan sonra hiç de sandığım gibi sessiz olmadıklarını gördüm. Anlatmaya değer bir şeyler arıyorlarmış demek ki.
  • Kimse kimsenin tasarımına kusur bulmadı. Herkes takdir gördü.

Ürün İzlenimlerim

  • Bu yaştaki öğrenciler, teknolojinin temel sorunlarını çoktan fark etmiş gibi görünüyorlar. Tasarımların çoğunda ortak olan birkaç özelliği sıralayayım: Bitmeyen pil (ya da çok uzun süre dayanabilen), sınırsız İnternet erişimi, yüksek hafıza, kullanım kolaylığı.
  • Robotik teknolojilere ciddi bir ilgi var. Herkes işleri kolaylaştırmak istiyor.
  • “Simple is the best” diye bağırıyor arkadaşlar. Her şey sisteme entegre. Tek dokunuşla alışveriş, müzik, sosyal medya gibi uygulamalar karşınıza çıkıyor. Arada farklı adımlar yok. Her şey tek birime bağlı. Bütün işletim sistemini tek bir şirket hesabına bağladığımız, birçok uygulamanın birbirini kopyaladığı şu günlerde böyle bir gelecek mümkün görünüyor.
  • Oyun konsolu yapan birkaç öğrenci oldu. Sanırım zihinleri biraz daha farklı çalışıyor. Herkes tablet ve telefona oyunlar doldururken onlar özel oyun cihazları yapmanın önemine odaklanmışlar.
  • Yenilenebilir enerji. Yok artık demiştim ama birçok öğrenciden geldi bu. “Bitmeyen pil” yapabilmek için Güneş enerjisinden faydalanıyorlar.

Sonuç

Çocuklarımız hiç de sandığımız gibi – olumlu ya da olumsuz hiç fark etmez – olmayabiliyor. Tek ihtiyaçları olan şey, “sandığımız gibi” olmaktan çıkıp “kendileri gibi” olabilecekleri ortamlar. Ancak böyle imkânlar sağlarsak içlerindeki gerçek cevhere ulaşabiliriz.